Recenzja - "Nie ma jak u mamy" Magdaleny Witkiewicz

-

Magdalena Witkiewicz, autorka powieści obyczajowych, które uwielbia miliony polek, w tym ja! W swoich książkach porusza istotne kwestie, lecz ubiera je w taki język, że stają się mniej tragiczne. Jej powieści czyta się lekko i z przyjemnością. Jedną z takich powieści jest książka „Nie ma jak u mamy”. Jest to już czwarta część z serii Dobre myśli, w której zawarte są opowieści o zwykłych, niewyróżniających się kobietach. O ich problemach, z którymi niejedna z nas mogłaby się utożsamić.







Tom ten jest kontynuacją przygód Milaczka, tzn. Mileny. W poprzednich częściach była ona zakompleksioną dziewczyną, której marzeniem było schudniecie, ale i zakochanie się. Obecnie jest żoną, matką i macochą, a jak twierdzi jej mąż przechodzi obecnie kryzys wieku średniego. Dlaczego tak uważa? Milenka zaczęła uprawiać sport ze znanym trenerem Quczajem i biega po lesie w kolorowych ciuchach. Utrata wagi poprawiła humor kobiecie, jednak nadal ma wrażenie, że jest mało atrakcyjna dla męża. To nie jest jedyny problem z jakim się boryka. Uważa, że nie jest idealną matką. I na dodatek zaczyna walić się w pracy, bo przecież jak wali się to wszystko… Trzeba pamiętać o Zofii Kruk, która swymi pomysłami, pomimo swojego wieku, nadal zaskakuje czytelnika. W całym tym zamieszaniu jest jeszcze dorastający Bachor, czyli pasierbica Milenki. Jak dogadują się Panie w różnym wieku? Czy zmartwienia Milenki i jej męża są zasadne? I co nowego wymyśliła Pani Zofia? Sprawdźcie sami!

Problemy opisane w książce są typowymi rozterkami kobiet, które dotykają nas albo będą dotykać. Pomimo poważnych problemów książka jest optymistyczna i podnosi na duchu. Ukazuje, że z każdej sytuacji jest wyjście, trzeba tylko chcieć. Najważniejszym przesłaniem jednak są zmiany, które w każdym wieku są dobre i nie ma co się ich bać. Lektura jest relaksująca, a autorka jest według mnie czarodziejką w książce obyczajowej.







Powieść o rodzinie, prawdziwej przyjaźni a przede wszystkim o kobiecych relacjach i o ich solidarności. Kobiety często poszukują samej siebie jak Milenka, ale także o prostowaniu skomplikowanych, trudnych ścieżek życiowych.

Jest to bardziej powieść obyczajowa niżeli komedia, choć jest również zawarty w nich humor. Lektura jest na pewno pokrzepiająca i dająca nadzieję dla nas wszystkich, kobiet niezależnie od wieku.




Tytuł: Nie ma jak u mamy
Autor: Magdalena Witkiewicz
Rok wydania: 2018
Wydawnictwo: Filia
Liczba stron: 320
Dodatkowe informacje: Dobre myśli (tom 4)

Popularne posty z tego bloga

Recenzja książki Andrzeja Maleszki „Magiczne drzewo. Czerwone krzesło”

-
Obraz
  W tym miesiącu czas na przeczytanie książki dla dzieci i młodzieży poświęciliśmy na dość magiczną przygodę z czerwonym krzesłem. Jest to pierwszy tom wspaniałego cyklu „Magiczne drzewo”. Powieść ta opowiada o trójce rodzeństwa – Kukim, Tośce oraz Filipie. Znajdują oni krzesło, w sumie nic nadzwyczajnego. Cały szkopuł tkwi w tym, że to krzesło spełnia marzenia. Spełnia marzenia zarówno te dobre, jak i złe. Złym marzeniem jest, np. kiedy rodzice opuszają swoje ukochane dzieci. Rodzeństwo zostaje wówczas u swojej ciotki (mamy siostry), która nie jest lubiana. Dzieci wyruszają na pomoc swoim rodzicom, którzy przecież nie opuścili by swoich pociech. Wówczas przeżywają różne przygody, mają różne marzenia. Najciekawszą przygodą jest chyba spełnienie marzeń związane z Ciotką. Czy uda im się dotrzeć do rodziców? Czy będą znów szczęśliwą i kochającą rodziną? Co dalej będzie z ciotką? Książka trochę fantastyczna, zawiera elementy baśniowe. Wskazywać może nawet na to sam początek, „Gdzie...
Czytaj więcej

Recenzja książki M. Witkiewicz „Banda z Burej. Tajemnica piwnicy w bibliotece”

-
Obraz
  Powracając na bloga postawiliśmy wprowadzić kilka zmian. Jedną z nich będzie pisanie recenzji o książkach typowo dla dzieci, będą to lektury, nowości. Drugą zmianą będzie opisany film / serial na podstawie książki. I tak na tapet na pierwszy ogień została wzięta książka Magdaleny Witkiewicz, notabene jedna z ulubionych moich pisarek. Jak sprawdziła się w prozie dla dzieci i młodzieży? Świat jedenastoletniego Wiktora zostaje wywrócony do góry nogami. Z wielkiego, zatłoczonego miasta wraz z rodzicami i swoją młodszą siostrą przeprowadza się do małego miasteczka, a raczej do dziury. W tym miasteczku nic się nie dzieje, a chłopiec tęskni za wielkim miastem. Jednak odnajduje swoje bratnie dusze. Po lekcjach spotyka się ze znajomymi ze swojej klasie. Często chodzą do biblioteki! Tak dobrze przeczytaliście do biblioteki… Tam zawiązuje się team, który ma rozwiązać zagadki. Co więcej, wielką zagadką staje się piwnica biblioteki, w której tak chętnie przebywają. Co skrywane jest w tej ...
Czytaj więcej

W magicznym świecie

-
Obraz
Są książki, do których człowiek musi dorosnąć, dojrzeć. Zacznę jednak od anegdoty. Tak naprawdę literaturę fantastyczną zaczęłam czytać dopiero pod koniec studiów licencjackich z filologii polskiej. Nie ma co ukrywać, że seria Harry'ego Pottera na mojej półce kurzyła się, a zarazem czekała na swoją kolej dobre 10 lat! Pamiętam, jak wielkie zamieszanie na rynku wydawniczym wprowadzały kolejne części, pamiętam też doskonale, że ja też chciała posiadać taką serię. Marzenie się spełniło… Ekranizacje filmowe Harry'ego obejrzałam praktycznie jako premiery, niestety do książek aż tak mnie nie ciągnęło. Dopiero na III roku studiów moja współlokatorka (która oczywiście wszystkie części przeczytała od razu po wydaniu przekładu polskiego) zaproponowała, żebyśmy przeczytały wszystkie części i obejrzały filmy dla porównania. Zgodziłam się, lecz nie wiedziałam, że Harry wtedy zawładnie tak moim życiem. III rok studiów jak wiecie to pisanie pracy dyplomowej, przygotowania do obrony. Każdą...
Czytaj więcej