Zagubieni w Krainie Książek

 Książka, o której mówili przez pewien czas wszyscy! Zachwycająca, a zarazem książka dająca wiele do przemyśleń na temat naszego zachowania w stosunku do innych, ale przejdźmy do meritum.  Głównym bohaterem powieści jest August Pullman. Inteligentny dziesięciolatek, który zawsze może liczyć na swoich  najbliższych, rodziców i siostrę. W książce poznajemy go, jako chłopca, który obawia się pójść do szkoły. Wcześniej uczył się w domu pod czujnym okiem mamy, a teraz ma iść do szkoły jako uczeń klasy V. Obawia się, że nie zostanie zaakceptowany przez grupę rówieśników, ponieważ jego twarz nie jest taka jak zwykłego dziecka. Z powodu zmutowanego genu, jego twarz jest zdeformowana. Do tej pory przeszedł kilkanaście operacji. Nowy uczeń będzie musiał się zmierzyć z brutalnym światem rówieśników, z wyśmiewaniem kolegów i wieloma innymi sytuacjami. Czy chłopiec podoła temu? Czy znajdzie prawdziwych przyjaciół? Czy zostanie zaakceptowany przez społeczność szkolną?  Książka, kt...

  Nowy rok, ale przyzwyczajenia stare. Rok 2020 upłynął przede wszystkim na czytaniu książek Mroza. Ten rok zaczyna się podobnie. Nadrabiam stare zaległości, a tu wiadomość, że kolejna pozycja książkowa wychodzi. Tym razem na tapet wzięta zostaje książka „Hashtag”. Świetny thriller psychologiczny dający sporo dreszczu niepokoju. Jednak do sedna. Tesa, główna bohaterka, cierpi na nadwagę, co więcej pojawiają się u niej stany depresyjne, ale próbuje żyć według własnych zasad. Razem ze swoim kochającym mężem tworzy rodzinę. Tak „pięknie” jest do czasu. Niby banalny przypadek, sms, a potrafi zmienić życie człowieka. Tesa bowiem otrzymuje wiadomość z informacją o przesyłce. Odebrana przesyłka nie rozjaśnia sytuacji, wprost przeciwnie. Zawartość daje sporo do myślenia, bo kto wysyła kartkę z imieniem kobiety oraz napis „#apsyda”? Nie jest to   jedyna przesyłka. Bohaterka próbuje rozwiązać zagadkę, szuka informacji w Internecie. Z pomocą przychodzi jej portal społecznościowy Twitte...

 Na początku września powróciłem na stary, dobry szlak z kolejną powieścią z Serii z Żurawiem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego - „Stacja Tokio Ueno” Yu Miri. Jak już chyba wiecie, bardzo szanuję czytelniczo tę serię wydawniczą, gdyż to już czwarta książka z tejże, którą recenzuję i po raz kolejny się nie rozczarowałem. O ile jednak nie poczułem podczas lektury aż takiego zadowolenia, jak podczas czytania „Dziewczyny z konbini” Sayaki Muraty, to powieść Yu Miri na pewno nikogo nie rozczaruje. Akcję utworu śledzimy oczami Kazu, który odtwarza nam swoje życie, sam będąc już martwym. Przechodzimy więc od czasu jego narodzenia (tego samego dnia, co cesarz Naruhito), przez pełne trudów życie jako robotnik, który przyjeżdża z prowincji do Tokio, by jako budowlaniec pracować przy budowie obiektów sportowych na Igrzyska Olimpijskie w 1964 roku. Momentem kulminacyjnym jego życia jest tsunami, które w 2011 roku zniszczyło elektrownię atomową w Fukushimie. Wtedy to Kazu porzuca wszelki...

  Wiele dobrych słów słyszałam o piórze Małgorzaty Rogali, ale opinie opiniami… Wszystko lubię sprawdzić na „własnej skórze”. W tym przypadku nie zawiodłam się, o dziwo! Czytając biografię Rogali znalazłam informacje, że lubi muzykę jazzową oraz język francuski. Co to ma wspólnego z przeczytaną przeze mnie lekturą? Już tłumaczę. Dominika Wójtowicz, która pracuje w lokalnym muzeum jako konserwator, godzi się na propozycję pracy (dość dziwną). Co ciekawe jest to propozycja od przypadkowo spotkanego mężczyzny. Dominika posiada wielki talent malarski. Jej zadaniem miało być stworzenie kopi znanego obrazu na prośbę ekscentrycznego kolekcjonera. Praca dla dziewczyny to jak manna z nieba. Dla kogoś kto wiecznie dorabia do utrzymania, propozycja otrzymania dużych pieniędzy za kopię obrazu nie jest dziwne, tym bardziej dla zamożnego kolekcjonera. Dodatkowy plusem, miał być wyjazd do Francji. Niestety nie może być tak pięknie… Dziewczyna została wplątana w kradzież znanych dzieł sztuki i t...

 Lektura „Przez” Zośki Papużanki, polskiej pisarki i nauczycielki języka polskiego, to moje drugie spotkanie z jej prozą. Relatywnie niedawno czytałem jej zbiór opowiadań „Świat dla ciebie zrobiłem”. Autorka, moim zdaniem, zdecydowanie sprawdziła się w krótkiej prozie. Powszechnie wiadomo, iż napisać soczyste, ale też i wciągające opowiadanie jest bardzo trudno, a jej się to udało. Jakie wrażenie pozostawiła po sobie „Przez”? Przekonajmy się... On wprowadza się do zwykłego mieszkania w zwykłym bloku. W oknie ustawia aparat fotograficzny i zaczyna obserwację Jej. Mieszka w bloku naprzeciwko. Kilka lat temu łączyło ich wiele, sporo też dzieliło. Teraz, jako narrator utworu, snuje opowieść o trudnej przeszłości i miałkiej teraźniejszości. Co z tego wyniknie? „Kiedy był już w połowie butelki, przypomniał sobie, że po czerwonym winie ma zgagę. Zawsze. Może tym razem nie, ten jeden raz nie. Wypił do końca, czytając na głos podręcznik ekonomii. Tym razem nie będę miał zgagi, powiedział, w...

  Po książkę Jakuba Małeckiego sięgnęłam ze zwykłej ludzkiej ciekowości. Podczas pandemii (która niewiadomo, czy już się skończyła czy zaczęła się kolejna fala) przeczytałam bardzo ciekawy wywiad właśnie z tym autorem, zaciekawiły mnie również jego powieści. Długo nie czekając wybrałam pierwszą lepszą, padło na „Dżozefa”. Wyboru nie pożałowałam, oj nie! Książka wciągnęła mnie, może nie od samego początku, który wydawał mi się zwykły, banalny… Jednak przejdźmy od fabuły, o czym jest ta książka? Osiedlowy dresiarz, Grzesiu Bednar, trafia do szpitala ze złamanym nosem – nic nadzwyczajnego można by powiedzieć, po bójce muszą paść jakieś straty… Cóż, zdarza się. Został przydzielony do sali z biznesmenem zwanym Kurzem, grymaśnym Marudą oraz wielbicielem prozy Conrada Stanisławem Baryłczakiem. W powieści nazywany jako ten Czwarty. W gorączce, która nachodzi go dość często zamienia się w tytułowego Dżozefa. Zaczyna kreować rzeczywistość, a zarazem snuje opowieść o swoim przeklętym życiu....

Od dawna na mojej półce znajdowała się książka Małgorzaty Kalicińskiej i Basi Grabowskiej (notabene kolejna książka matki i córki). W ramach przerw na naukę do sesji-depresji postanowiłam sięgnąć po jakąś obyczajówkę. Króciutki opis znajdujący się na okładce zaintrygował mnie, więc postanowiłam sięgnąć po tę pozycję. Jednak zacznijmy od początku, czyli od fabuły. Historia osnuta jest wokół relacji trzech kobiet: córki Jagody, matki Doroty oraz „Babki” – tytułowej Ireny. Seniorka, jest stateczną, pełną wigoru i dystansu kobietą. Dla Jagody jest „przyszywaną” babką, ale to nie ważne, ważne, że jest. Dorota to chaotyczna osoba, typ hippiski. Najmłodsza bohaterka to energiczna kobieta pracująca w dużej korporacji. Skupia się na karierze, więc nie ma czasu na związki i rodzinę. W ten sposób nie spełnia oczekiwań matki. Relacja ta oparta na zaufaniu i miłości, pewnego dnia zaczyna się pogarszać. Przyczyną okazują się sprawy rodzinne, a wręcz demony, które stają się początkiem niezroz...

Chciałem tę książkę przeczytać od kiedy zobaczyłem tylko jej krótki opis i pierwsze recenzje. Gdy w końcu ją kupiłem, chyba dokładnie rok temu, musiała poczekać, aż w końcu do niej dojrzeję i cały czas patrzyła na mnie z półki mojej biblioteczki. Przez ten okres rosły we mnie coraz większe oczekiwania wobec niej i stworzył mi się obraz powieści totalnej, wielkiej, arcydzieła...i wydaje mi się, że właśnie na tych swoich oczekiwaniach się przejechałem. Dlaczego „Małe życie” Hanyi Yanagihary wzbudza we mnie wybitnie mieszane uczucia? Przekonajcie się... Tuż po ukończeniu studiów czterech przyjaciół rozpoczyna życie na własny rachunek. Przenoszą się do Nowego Jorku, miasta wielu możliwości, które właśnie tu mogą się ziścić. Każde z nich ma zupełnie inną wizję swojego dorosłego życia. Przystojny William teraz łapie się różnych zajęć, ale chciałby zostać uznanym aktorem, JB, bystry ale i złośliwy artysta, który szuka swojego miejsca w świecie sztuki, Malcolm – architekt pochodzący z bog...

Kuba Wojewódzki, dziennikarz muzyczny, telewizyjny i prasowy, satyryk, związany z TVN i od niedawna również pisarz. Jak na razie autor jednej książki, Nieautoryzowana autobiografia. Wojewódzki nie jest postacią obojętną, często kontrowersyjny, podchodząc do swoich rozmówców jako żartowniś. Na swoim koncie ma kilka sukcesów. Jednak nie o jego sławie, lecz kilka słów o lekturze… W książce ukazał w sposób szczery swoje życie z kobietami, z uczuciami jakimi je obdarowywał. Nie brakuje również wątku o autach, które jak wszyscy dobrze wiecie UWIELBIA. Odniósł się także do wątku zarabiania pieniędzy, bo jakże o tym mogło by zabraknąć, skoro wozi się tak drogimi samochodami. Wspomina swoją przeszłość oraz zdradza niuanse na temat zawodu dziennikarza. Czytając tę pozycję miałam różnego rodzaju odczucia. Po pierwsze czułam zażenowanie. W 30% książka nie ma co ukrywać – składa się z żartów, które nie są śmieszne, albo śmieszą tylko samego autora. Przypominają raczej suchary z Familiad...

Chojrak to osoba zuchwała, popisująca się odwagą, pewna siebie. Dlatego też do swojej książki Marcin Prokop wybrał nie byle jakie osobowości. Jest to zbiór opowiadań o Polakach, którzy osiągnęli znaczne sukcesy w swoim życiu. Ich upór w dążeniu do celu, a może czasem przypadek lub szczęśliwy zbieg okoliczności sprawiły, że dziś są znani nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Marcin Prokop, znany przede wszystkim jako prezenter telewizyjny, na swoim koncie ma już podwójny literacki sukces – chodzi tu o przygody Longina. Tym razem postawił na przedstawienie dokonań znanych osób w nowoczesny sposób dla młodego czytelnika. Po pierwsze o wyczynach słynnych Panów dowiadujemy się z zaświatów! Po biografiach znanych osób oprowadza nas Bronisław Malinowski (podróżnik i odkrywca), jest to zarówno pierwsza przedstawiana postać tej książki. Malinowski jest reportem w świecie duchów, ale i nie tylko. Wypatrując kolejnych polskich chojraków zmusza ich niejako do opowiedzenia swojej hist...

W ostatnich latach bardzo dużo ukazało się książek o tematyce wojennej. Jedną z nich jest Tatuażysta z Auschwitz , którą wszyscy się zachwycają – niestety nie należę do tego grona. Książka ta nie przypomina zupełnie życia w Holocauście. Ta delikatność, przychylność wszystkich osób, którymi otacza się główny bohater – Lale Eisenberg – jest wręcz nie do uwierzenia. Jednak Morris wyjaśnia, że nie chciała napisać kolejnej książki o obozach koncentracyjnych. Chciała skupić się na historii dwojga ludzi, którym obóz stanął na drodze do bycia w pełni szczęśliwymi ludźmi. Dokument spisany jest w formie opowiadania. Tę książkę czytało mi się niezmiernie lekko, jak na pozycję historyczną. Straszne obozowe przeżycia opisane są w sposób delikatny, przez co nie wywołują u czytelnika płaczu lub innych skrajnych reakcji, jak w innych tego typu pozycjach książkowych. Tekst wydaje się być przygotowany pod ekranizację filmową, która zapewne lada dzień nastąpi… Dla czytelnika, który przeczytał i...

Monika Jagodzińska, jak na swój wiek (ma zaledwie 21 lat) w swoich książkach porusza tematy ważne dla współczesnej młodzieży. Problematyka ta staje się często tabu, niezauważana przez dorosłych bądź udają oni, że ich zupełnie nie ma. To dzięki tego typu literaturze możemy poznać, jak w dzisiejszych czasach odnajdują się młodzi dorośli, z jakimi problemami się zmagają. W książce Wiara, Nadzieja, Miłość poznajemy historię Diany na przestrzeni kilku lat. Najpierw jako gimnazjalistkę, która nie jest akceptowana przez samą siebie i przez rówieśników. Jest obiektem wyzwisk i pośmiewiska. Jedyną bliską jej osobą jest przyjaciółka, Jowita, która zawsze ją wspiera. W trudnych chwilach Diana szuka pocieszenia w jedzeniu, przez co ma nadwagę. Ukrywa się w kącie, nie chce po raz kolejny być tematem plotek i złośliwych komentarzy. Unika kontaktów z ludźmi. Po kolejnym wyśmianiu jej w Internecie, dziewczyna całkowicie zamyka się w sobie. Zaczyna również zwracać uwagę na swój wygląd – regularni...

Tak jak wcześniej pisałam nie lubię czytać książek, którymi wszyscy się zachwycają. Zrobiłam jednak wyjątek od reguły – kiedy dostałam w prezencie debiutancką książkę Katarzyny Nosowskiej, którą notabene uwielbiam jako wokalistkę zespołu Hey i świetną tekściarkę, od razu postanowiłam przeczytać. Ciekawość, co jedna z Twoich ulubionych wokalistek mogła napisać zwyczajnie wygrała! Niestety, jej tekściki znajdujące się w tej książce, których nie mogę nazwać nawet felietonami są przeciętne i aż rażą czytelnika swoją banalnością. Autorka często powtarza swoje myśli czy przedstawia rzeczywistość jakby nikt nie widział, co dzieję się wokół niego, kreując się na prorokinię naszych czasów, wyważając drzwi, które już od dawna są otwarte. Język jest prosty, momentami  moim zdaniem aż irytujący czytelnika swą banalnością. Nosowska zwraca się do czytelnika jak do dobrego kolegi ze szkolnej ławki czy przyjaciela, któremu chce przedstawić swój punkt widzenia na świat. Poruszane kwestie, taki...

Wybór mojej pierwszej recenzji na bloga był dość przypadkowy. Myślałem o innym tytule (pojawi się on jako moja druga recenzja), ale gdy tylko dowiedziałem się, że SQN (wydawca książek Jakuba Małeckiego) wydaje edycję specjalną tej książki (z autografem, w twardej oprawie), to nie zawahałem się ani chwili, i od razu ją zamówiłem, mimo iż nie jestem kolekcjonerem autografów. Oto krótka historia wyboru tej książki. „Nikt nie idzie” to moje drugie, po „Rdzy”, spotkanie z prozą Jakuba Małeckiego. I o ile „Rdza” była dla mnie sporym rozczarowaniem, to najnowsza książka autora była całkiem miłym wypełniaczem czasu. Bo na wstępie muszę zaznaczyć, że „Nikt nie idzie” mnie nie zachwyciło i nie nie fascynuje mnie aż tak, jak większość czytelników, twórczość tego autora, ale było to ciekawe doświadczenie, o którym teraz napiszę kilka słów. Wypadałoby zacząć od krótkiego zarysowania fabuły, ale w tym wypadku nie jest to takie proste. Bo o czym tak naprawdę jest „Nikt nie idzie”? Czytając tę ksi...

Każdy bestseller na mojej półce czytelniczej, musi poczekać… Nie lubię czytać książek, kiedy wszyscy się nimi zachwycają. Niestety najczęściej te „idealne” książki w mojej opinii sięgają bruku… „Słowika” (oryg. „The Nightingale”) przeczytałam niedawno w ramach odmóżdżenia się od uczelnianych lektur, których ilość, niestety, przytłacza i odbiera chęć na zatopienie się w książkowych światach. Jest to też moja pierwsza lektura autorki Kristin Hannah, z której twórczością chciałam zapoznać się już od dawna. „Słowik” jest książką przedstawiającą wojnę oczami kobiety. Jest rok 1940, akcja dzieje się we Francji, głównie w Paryżu i jego okolicach, która okupowana jest przez Niemców. O przetrwanie w tych jakże trudnych czasach walczą dwie siostry. Siostry, które swym charakterem, stylem życia, są swoimi przeciwieństwami. Starsza z nich, Vianne, jest nauczycielką. Jest spokojną, poukładaną kobietą, zakochaną w swoim mężu, który walczy na froncie. Nie włączyła się w różnego rodzaju walki przeci...

Blogowy rozkład jazdy na najbliższy tydzień:  - wtorek, 9 kwietnia – premierowa recenzja – Kristin Hannah - „Słowik” (2016, Świat Książki) [Ewa] - piątek,  12 kwietnia – Jakub Małecki „Nikt nie idzie” (2018, SQN) [Piotrek] Serdecznie zapraszamy do śledzenia naszych poczynań.

Za Zagubionymi w Krainie Książek stoją dwie osoby: - Ewa – studentka ostatniego roku Filologii polskiej, specjalizacja informacja naukowa i bibliotekoznawstwo. Z zawodu i zamiłowania bibliotekarka. Lubi literaturę obyczajową, w której poruszane są problemy z codziennego, zwykłego życia. Nie ma ulubionego autora, lecz sięga chętnie po książki Jodi Picoult, Magdaleny Witkiewicz czy Nicholasa Sparksa. Nie ma też jednej ulubionej książki (bo czy matka ma swoje ulubione dziecko?), ale obecnie zafascynowana jest „Słowikiem” Kristin Hannah i „Cudownym chłopakiem” R. J. Palacio. Z dzieciństwa najmilej wspomina lekturę „Akademii Pana Kleksa” Jana Brzechwy, którą zaczytywała się już od momentu, gdy tylko poznała wszystkie literki alfabetu. Czym jest dla niej czytanie? „Czytanie książek to przejście do innego świata, przeżywanie przygód razem z bohaterem, z którym niekiedy się utożsamiam. Dzięki czytaniu mogę oderwać się od rzeczywistości i choć na chwilę zapomnieć o troskach czy problemach,...