Czy w XXI wieku istnieją jeszcze Panny Roztropne?

-

Magdalena Witkiewicz to jedna z moich ulubionych autorek. Z utęsknieniem czekam na przeczytanie kolejnej jej nowej książki. Do „Milaczka” miałam problem dotrzeć, gdyż książki tej pisarki są bibliotece wiecznie „okupowane” przez czytelniczki, a na półkach księgarni jest ona niedostępna… Jednak jako wytrwała czytelniczka doczekałam się na swoją kolej. Na początek kilka słów o samej książce.
„Panny roztropne" to druga część przesympatycznego i niezwykle zabawnego "Milaczka", którego bohaterkami są trzy kobiety, każda z nich należy do innego przedziału wiekowego. Tytułowy Milaczek, czyli Milena, to 30-letnia kobieta z kompleksami. Uważa, że jest gruba, więc stosuje ciągle diety. Szuka również miłości, ale nie przelotnej czy chwilowej. Kolejną bohaterką jest Zofia Kruk, 65-latka. Jest to kobieta dojrzała, która dopiero zaczyna swoje życie. Ostatnią bohaterką jest Zuza, nazywana Bachorem. Jest najmłodsza z nich – ma 8 lat. Rezolutna dziewczynka, która jest ciekawa świata. Stara się wybić swojemu ojcu z głowy randki (nie akceptuje kobiet wybieranych przez ojca).
W drugiej części pojawia się Aleksandra, która pomimo młodego wieku postanawia przejść na emeryturę i przenieść się do Gdańska. Jej życie ulega wielkiej zmianie, chociaż ona do końca nie zdaje sobie z tego sprawy. Na nudę nie narzeka również Milenka. Ciocia Zosia z powodu braku zaufania do byłego narzeczonego Milaczka, natknie się na niezbyt profesjonalnego dentystę. Wyjątkowo zaradna emerytka będzie potrzebować pomocy. Komu uda się wybawić z opresji Zofię? Jak poradzi sobie Aleksandra w nowym mieście? Czy Milenka znajdzie w końcu swoje szczęście? Na te pytania odpowiedź znajdziecie w tej książce!
Wbrew pozorom to nie jest banalna historia. To lekka, przyjemna opowieść ukazująca prawdziwe życie. „Panny Roztropne” to ciepła, pełna humoru opowieść. Czytając, momentami, popłakałam się ze śmiechu. Niektóre zachowania bohaterów są tak przezabawne, że nie obejdzie się bez łez.
Po lekturze tej książki człowiek patrzy na świat z większym optymizmem i radością. Autorka ukazuje, że życie nie kończy się na młodości, gdyż można zacząć cieszyć się pełnią życia również na emeryturze. Zofia jest idealnym tego przykładem, to ona powinna być autorytetem dla wieku kobiet, które przechodzą na emeryturę i nie wiedzą, co robić.
Książka napisania została prostym, ale interesującym językiem. Czyta się ją niezmiernie szybko. To komedia romantyczna w najlepszym wydaniu.
Książka idealna na odprężenie po ciężkim dniu czy na poprawę humoru.

Autor: Magdalena Witkiewicz
Tytuł: Panny Roztropne
Wydawnictwo: Filia
Rok wydania: 2018
Liczba stron: 263
Seria: Dobre myśli (tom 2)

Popularne posty z tego bloga

Recenzja książki Andrzeja Maleszki „Magiczne drzewo. Czerwone krzesło”

-
Obraz
  W tym miesiącu czas na przeczytanie książki dla dzieci i młodzieży poświęciliśmy na dość magiczną przygodę z czerwonym krzesłem. Jest to pierwszy tom wspaniałego cyklu „Magiczne drzewo”. Powieść ta opowiada o trójce rodzeństwa – Kukim, Tośce oraz Filipie. Znajdują oni krzesło, w sumie nic nadzwyczajnego. Cały szkopuł tkwi w tym, że to krzesło spełnia marzenia. Spełnia marzenia zarówno te dobre, jak i złe. Złym marzeniem jest, np. kiedy rodzice opuszają swoje ukochane dzieci. Rodzeństwo zostaje wówczas u swojej ciotki (mamy siostry), która nie jest lubiana. Dzieci wyruszają na pomoc swoim rodzicom, którzy przecież nie opuścili by swoich pociech. Wówczas przeżywają różne przygody, mają różne marzenia. Najciekawszą przygodą jest chyba spełnienie marzeń związane z Ciotką. Czy uda im się dotrzeć do rodziców? Czy będą znów szczęśliwą i kochającą rodziną? Co dalej będzie z ciotką? Książka trochę fantastyczna, zawiera elementy baśniowe. Wskazywać może nawet na to sam początek, „Gdzie...
Czytaj więcej

Recenzja książki M. Witkiewicz „Banda z Burej. Tajemnica piwnicy w bibliotece”

-
Obraz
  Powracając na bloga postawiliśmy wprowadzić kilka zmian. Jedną z nich będzie pisanie recenzji o książkach typowo dla dzieci, będą to lektury, nowości. Drugą zmianą będzie opisany film / serial na podstawie książki. I tak na tapet na pierwszy ogień została wzięta książka Magdaleny Witkiewicz, notabene jedna z ulubionych moich pisarek. Jak sprawdziła się w prozie dla dzieci i młodzieży? Świat jedenastoletniego Wiktora zostaje wywrócony do góry nogami. Z wielkiego, zatłoczonego miasta wraz z rodzicami i swoją młodszą siostrą przeprowadza się do małego miasteczka, a raczej do dziury. W tym miasteczku nic się nie dzieje, a chłopiec tęskni za wielkim miastem. Jednak odnajduje swoje bratnie dusze. Po lekcjach spotyka się ze znajomymi ze swojej klasie. Często chodzą do biblioteki! Tak dobrze przeczytaliście do biblioteki… Tam zawiązuje się team, który ma rozwiązać zagadki. Co więcej, wielką zagadką staje się piwnica biblioteki, w której tak chętnie przebywają. Co skrywane jest w tej ...
Czytaj więcej

Recenzja książki „Sztormowe ptaki” Einara Karasona

-
Obraz
Gdy tylko zauważyłem „Sztormowe ptaki” w zapowiedziach Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, to wiedziałem, że muszę sięgnąć po tę powieść (chodź raczej należy zaznaczyć – mikropowieść). W sumie wystarczyło mi tylko pierwsze zdanie zapisane z tyłu okładki - „Rozpaczliwa walka islandzkich rybaków z bezlitosnymi siłami natury” i już byłem bardzo zainteresowany. Czy pozycja ta spełniła moje oczekiwania? Zaraz się dowiemy, lecz najpierw krótki zarys fabuły. Islandzcy rybacy zaokrętowani na trawlerze o jakże znaczącej nazwie „Mewa” wyruszają na połów karmazyna u wybrzeży Nowej Fundlandii, więc całkiem daleko od swojej rodzinnej wyspy. Połów idzie im bardzo dobrze, mimo iż pogoda zdecydowanie im nie sprzyja. Lód, który nieustannie pokrywa trawler, powoduje możliwość zatonięcia, zwłaszcza, gdy statek ciągle targany jest przez wysokie fale. Kiedy pojawia się już możliwość powrotu do domu, przychodzi zapowiadany sztorm. Jednak jest on o wiele większy, niż zakładały prognozy. Lód zaczyna...
Czytaj więcej